YEŞİLGİRESUN GAZETESİ KÖŞE YAZARI NİHAT ÖZTRÜKÜN BUGÜNKÜ YAZISI     

Yağlıdere'nin pazarı Cuma günleri kuruluyor. İlçenin dere tarafında düz ve genişçe bir alana kurulan pazara yoğun bir ilginin olduğunu söyleyebiliriz.
Her pazarda bulunabilecek sebze ve meyvelerin dışında tuzlanmış mantar, pekmez, yöreye has ürünler ve yaylalardan toplanıp kurutulmuş çeşitli bitkiler Yağlıdere pazarının özelliği olarak kaydedilebilir.
Cuma akşamı pazar dağıldığında her pazar yerinde olduğu gibi alanda büyük bir pazar atığının kalması kaçınılmazdır. Çürük ve ezik sebzeler ve meyveler, kâğıt ve plastik atıklar... Bunları temizlemek ertesi güne kalıyor, yani Cumartesiye...
Yine böyle bir pazar sonrası12 Aralık 2009 Cumartesi günü Yağlıdere'deydik. Pazar yeri malum!... Hele o 25 tonluk soğuk hava deposunun önü ve yanı plastik poşetlerin ve atıkların işgali altında. Yol işinde çalışan işçilerin taş duvar yaptığı bölge geçmişten günümüze çöp atıklarından kurtulamamış.
Sonra pazar yerinin temizliğine başlandı. Ama ne temizlik! Kâğıtlar, poşetler, plastikler bir yerlere toplanıp yakılıyor. Soğuk hava deposunun yanında kocaman iki ateş yanıyor ve dumanı kokusuna karışarak göğe yükseliyor. Yanan çöpler ve atıklar öylesine kokuyor ki rahatsız olmamak mümkün değil.
Saat 11 30 da pazar yerinde büyüklü küçüklü 6 ateş yanıyor, altı yerden duman yükseliyor ve yanık çöp kokusu yayılıyordu.
Bu her pazar sonrası böyle midir bilmiyorum ancak benim gözlediğim günün pazar yeri manzarası hiç de hoş değildi. Kimse kusura bakmasın ama bu görünümü çok ilkel ve vahşice bulduğumu söylemek zorundayım. Böyle bir pazar yeri sonrası temizliği Yağlıdere için büyük bir şanssızlık olmalı...
O bölge hep şehrin arka bahçesi olarak görülmüş. Yapılaşmaya bakıyorum, binaların kör cephe denilen yönleri pazar yerine, yani dere tarafına gelecek şekilde kurulmuş. Bu alışkanlık belki de bundan geliyor.
Ancak geç de olsa Yağlıdere'nin yüzü ve şehrin kullanımı değişiyor. Şehrin dere tarafından Yağlıderelilerin "Çevre yolu" dedikleri bir yol yapılıyor. Bu yol hem şehrin şehir içi trafiğini rahatlatacak hem de ilçeye farklı bir kullanım koridoru kazandıracak. Yeni hükümet binası bu koridora yapılıyor. Emniyet Müdürlüğü de bu yöne bakacak şekilde kurulmuş. Artık o bölge şehrin arka bahçesi olarak kalmayacak. Buna şimdiden uyum sağlamak ve alışkanlıklarımızı buna göre değiştirmek durumundayız.
Çöp bölgemizin, ilimizin, ilçelerimizin ve dolayısıyla Yağlıdere'nin de çözüm bekleyen en önemli sorunu. Buna köklü çözümler bulmaya yerel yönetimlerin bütçelerinin yetmediğini, merkezi yönetimin de böyle bir projesinin olmadığını biliyoruz. Ancak bütün bunlar bir pazar sonrası ilçenin pazar yerinde kalan atıkları yakarak şehri duman ve kokuya katmanın mazeretli olamaz.
Bir cumartesi sabahı evlerinin camlarını açan insanların yanık çöp ve plastik kokusu solumalarına neden olacak bir temizlik anlayışının yerel yönetim bütçesinin sınırlı olmasıyla ilgisi olmamalı...
Özetlersek;  Çevresine, ilçesine, insanına ve doğasına saygılı olan bir temizlik anlayışının dışa vurumu çöpleri ulu orta yakarak imha etmek değildir.
Bu olsa olsa temizlerken kirletmektir. Ya da bir tarafı temizlerken diğer tarafı kirletmektir. Yağlıdere bunun daha sağlıklı bir yolunu bulabilir...